تنهایی دوست داشتنی

دوستی با بعضی آدم ها مثل نوشیدن چای کیسه ایست.هول هولکی و دم دستی. برای رفع تکلیف . اما خستگیات را رفع نمیکنند.دل آدم را باز نمیکند. خاطره نمیشود.دوستی با بعضی آدمها مثل خوردن چای خارجی است.پر از رنگ و بو.این دوستیها جان می دهند برای خاطرههای دمِ دستی..این چای خارجی را میریزی در فنجان،مینشینی با شکلات فندقی میخوری و فکر میکنی خوشحالترین آدم روی زمینی.فقط نمیدانی چرا باقی چای که مانده در فنجان بعد از یکی دو ساعت میشود رنگ قیر... سیاه ...دوستی با بعضی آدمها مثل نوشیدن چای سرگل لاهیجان است.باید نرم دم بکشد.باید انتظارش را بکشی.باید بر...

ادامه مطلب